Tee (golf)
Uit Golfpedia.nl
Op iedere hole is een herentee, een damestee en soms een 'rabbit'-tee. Op die tee staan 'markers' die aangeven vanaf welk punt afgeslagen moet worden. Bij de heren- en dames- tee zijn witte resp. zwarte markers om aan te geven vanwaar professionals en spelers met een lage handicap moeten afslaan, deze heten de backtee, zij staan meer naar achteren dan de medaltee's, die in geel resp. rood zijn aangegeven en die door de andere spelers worden gebruikt. De 'rabbit'tee ligt nog meer naar voren en wordt gebruikt door beginners of senioren.
De speler wiens tee het verst naar achteren ligt, moet het eerst afslaan. Normaal gesproken zullen de heren eerder afslaan dan de dames, tenzij de damestee achter de herentee ligt. Dit kan voorkomen als een hole een par5 is voor de dames en een par4 voor de heren.
Op de tee (afslagplaats) staan twee 'markers'. De denkbeeldige lijn die gevormd wordt tussen de voorkanten van die markers geeft de voorste lijn aan van een rechthoek waarbinnen de speler zijn bal mag plaatsen of opteeën om vervolgens zijn bal af te slaan. De bal mag tot twee stoklengten achter de lijn worden geplaatst. De buitenkant van de markers geven de zijkant aan van de rechthoek. De speler zelf mag met zijn voeten buiten deze rechthoek staan.
Een tee is ook een houten of plastic pinnetje waar de bal op gelegd wordt om hem daar vervolgens af te slaan. De speler mag een tee gebruiken voor de eerste slag van elke hole.
Ter bescherming van de baan wordt soms aangekondigd dat spelers overal hun bal mogen opteeën, dus ook nadat ze hebben afgeslagen. Dit geldt dan overal waar de speler zich op gemaaid gras bevindt. Dit geldt meestal niet voor een bal die in een bunker of in de rough ligt.
Een standaard tee is 2,125" (twee éénachtste inch of 5,3975 cm) lang, maar langere en kortere tees zijn toegestaan en hebben bij sommige spelers de voorkeur. Het is gebruikelijk de tee na gebruik op te rapen, ook als hij kapot geslagen is. Vooral plastic tee's veroorzaken schade aan de bladen van de grasmaaiers.
